Foto's / Waterplanten

Kattenstaart is een zeer variabele inheemse plantensoort geschikt voor vochtige plaatsen en vijvers. Elk jaar opnieuw groeien er nieuwe houtige stengels op de wortelstok. De stengels zijn stevig en opgericht, vertakt vanaf de basis en scherpkantig. De lancet-vormige, steelloze blaadjes zijn lichtbehaard. Ze zijn donkergroen, tot 12 cm lang en tot 3 cm breed. In principe staan ze in paren maar soms ook per drie. De bovenste blaadjes zijn ovaal. De nervatuur is karakteristiek. <p> Kattenstaart bloeit van juni tot september. Iedere bloemstengel eindigt in een bloempiek, bestaande uit talrijke dicht opeen groeiende kransjes van bloempjes. De bloemen staan in een onderbroken aar of in zijwaartse vertakkingen. De bloemen zijn erg rijk aan honing en trekken een resem insecten aan. Bijen, vliegen, zweefvliegen en vlinders verdingen er zich op. </p>Kattestaart Lythrum Blush
Vooral de bontbladige vorm Arundo donax Bont pijlriet
Pijlriet is een reuzengras dat in ons klimaat tot een hoogte van wel 6 meter kan uitgroeien. Het is een alternatief voor bamboe en geeft een exotisch en apart cachet aan de tuin. De blauwgroene bladeren zijn 4 tot zelfs 6 cm breed en 30 cm lang. Ze staan afwisselend en loodrecht op de verticale stengel en de bladpunten hangen naar beneden. Doordat ze waterafstotend zijn blijven regen- en dauwdruppels er op liggen. <p>De holle, harde, dikke, op bamboe lijkende stengels zijn van tussenschotten voorzien. De stengels zijn kaarsrecht en 3 tot 8 cm dik. </p>Pijlriet
De robuuste bloemen van de Victoria hebben eenzelfde structuur als bloemen van andere geslachten uit de Nymphaeaceae familie ( familie der waterlelies ), waaronder de gewone waterlelie en de lotusbloem. De bloemen zijn wel wat groter van stuk, soms tot 30 cm in diameter. Elke bloem van V. amazonica opent zich twee nachten achtereen, terwijl deze overdag gesloten blijft. De eerste avond opent zich een smetloze, witte bloem, waarbij een zeer sterke, zoete geur wordt verspreid. De geur trekt aaskevers van het soort Cyclocephala hardyi aan, die voor bestuiving van de vrouwelijke bloem zorgen. De stamper wordt bestoven door stuifmeel die de kevertjes hebben meegenomen van een vorige bloem. Aan het eind van de nacht zal de bloem zich sluiten, waarbij de aaskevers opgesloten raken. Vanaf dat moment worden de beestjes gegijzeld, terwijl de bloem van geslacht verandert. Als de bloem zich dan na zonsondergang opent is de metamorfose voltooid. De vrouwelijke bloem is mannelijk geworden en van wit naar donkerroze verkleurd. De gegijzelde kevers klauteren weer naar buiten, waarbij ze zichzelf onder het stuifmeel smeren. De cyclus is dan rond, want met dit stuifmeel kan weer een volgende bloem worden bevrucht. Als de kevers hun werk hebben gedaan, duikt de bloem onder, waar het zaad wordt gevormd.�Bloem reuzenwaterlelie blad
Aan de onderzijde van de drijfbladeren treft met een netwerk aan van paarsrode, met lucht gevulde nerven. Dit netwerk van nerven zorgt voor de ongekende drijfkracht en stevigheid waar de Amazone-reuzenwaterlelie bekend om staat. Een gewicht van 40 kilo wordt zonder moeite boven water gehouden en dat is allemaal te danken aan de ingenieuze nervatuur aan de onderzijde van elk blad. In de historie hebben architecten de kunst van deze sterke constructie dikwijls afgekeken en verwerkt in grote bouwprojecten. De plant is er overigens geen om zonder handschoenen aan te pakken. Op de bloemen en bovenzijden van de bladeren na, is de plant gewapend met een groot aantal bloeddorstige stekels. Hiermee beschermt ze zichzelf zo goed als mogelijk tegen vraat.�Onderkant reuzenwaterlelie blad
Close up bloem Anemopsis californica
Yerba mansa bloeit lang, van het voorjaar tot in de zomer. De bloem is echt speciaal. De zeven lange schutbladeren worden verkeerdelijk als bloembladeren aanzien. De bloem zelf wordt ongeveer 4 cm hoog. De plant zal ons, zeker in warme zomers, veel genoegen verschaffenAnemopsis californica
Gele aronskelk haalt een hoogte van 1 m, bij een breedte van 75 cm. In het voorjaar vormen zich opvallende, fel gele bloeischeden (30-40 cm). Het grote schutblad is aan de binnenzijde geel, soms wat doorschoten met groene strepen. De buitenzijde is groen en vanaf de achterzijde gezien lijkt het sterk op een normaal blad. Het schutblad omsluit de staafvormig geelgroene bloeikolf die kleine geelachtig groene bloempjes draagt. Na de bloei valt het schutblad af en rijpen de besachtige zaden. Pas nadat de bloemen al enige tijd aanwezig zijn of soms al zijn uitgebloeid ontwikkelen zich langzamerhand de bladeren. Het prachtige blad groeit in mei uit tot een lengte van 0,6 m, soms tot meer dan 1 m. De frisgroene bladeren met donkere aders staan in een rozet, zijn lancetvormig tot elliptisch en gaafrandig. Ze zijn leerachtig en netachtig geaderd. Gele moerasaronskelk2 extra foto(s)
Slangewortel is een bladverliezend of halfgroenblijvende vaste plant. De 1 cm dikke, holle wortelstokken kruipen onder en boven de grond, als een slang, vandaar de naam van de plant. Glanzende, leerachtige, breed eironde, aan de top toegespitste bladeren met hartvormige basis worden boven water geplaatst. De bladeren zijn lang gesteeld, tot 15 cm lang en bijna zo breed. Slangewortel bloeit in mei en juni, soms weer in augustus-september. De bloem lijkt op die van aronskelken maar is kleiner en eerder vlak. De stengel van de bloeiwijze is ongeveer even lang als de bladsteel. De eigenlijke bloempjes zijn groen en hebben geen bloemdek. Deze minuscule bloempjes staan in een spadix (bloeikolf) van 2 à 3 cm lang, omgeven door een apex (bloeischede) van 7 à 10 cm die van buiten groen is en van binnen wit. Na de bloei wordt de binnenzijde van de apex ook groen, vaak wat roodachtig. Na bevruchting ontwikkelen zich koraalrode bessen. In de bessen bevinden zich vier tot tien bruinige, vrijwel ronde, wat langwerpige zaden. Alle plantendelen zijn giftig, vooral de rode vruchten. Calla palustris, slangewortel
De opvallende hevig purperrode herfstkleur van de plant wordt erg gewaardeerd door degenen die dit sieraad een plaats gunnen in of naast hun watertuin. Ook in de winter blijft de mooie kleur van de takken lang bewaard en zorgt zo voor een levendige tint in dit grijze jaargetijdeHerfstkleur Moeraswolfsmelk
Moeraswolfsmelk bloeit van mei tot juli. De bloemen staan in een veelstralig schijnscherm tussen geelgroene napvormige schutbladen. Zoals bij alle leden van de familie zijn het de schutbladen die vooral opvallen. De veel kleinere kelkblaadjes zijn ook geel en de kelk draagt gele, ovale klieren.Dit alles dient ertoe, de bloeiwijze meer op een bloem te doen lijken. Na de bloei komen er drielobbige vruchten met ronde wratten.Close up bloem Moeraswolfsmelk
Moeraswolfsmelk is een forse overblijvende vijverplant met kruipende uitlopers. De wijd vertakte, kruipende wortelstok vormt een wortelstelsel, dat wel één meter diep kan reiken Zijn recht omhoog gaande, vertakte stengels kunnen 120 cm lang worden. Smal lancetvormige bladeren, die tot 8 cm lang en 2 cm breed zijn omkransen de stevige stengels. Ze zijn verspreidbladig, zittend en bijna gaafrandig of getand. Aan de bovenzijde zijn de blaadjes donkergroen, aan de onderzijde blauwgroen. Hierdoor lijkt de plant wat op een kleine wilg. Moeraswolfsmelk
Salamanderstaart bloeit in juni, juli met 30cm lange aren die bestaan uit talloze kleine witte geurende bloempjes.Close-up bloem Salamanderstaart
De lichtgroene hartvormige bladeren staan op een recht opgerichte stengel. Ze zijn tot 15 cm lang en tot 10 cm breed. Bij aanraking komt een sterke geur vrij. Men kan erover discussiëren of de plant nu goed ruikt of ... stinktSalamanderstaart
Salamanderstaart bloeit in de zomer, dus in juni, juli en augustus, met hangende aren witte bloemen die lijken op? de staart van een salamander. De bloemaren zijn tot 30 cm lang en bestaan uit talloze kleine witte geurende bloempjes.Hangende witte aren Salamanderstaart
De nog te ontluiken bloemaar van Snoekkruid.Te ontluiken bloem Snoekkruid
De witte variëteit van de Preslia cervina. Niet zo makkelijk te vinden. Echt iets voor verzamelaars dus. Wel oogt deze cultuurvariëteit aan het eind van de bloei minder mooi omdat de bruine, verwelkte bloempjes schril afsteken tegen de nog wittePreslia cervina ‘Alba’
Leuk, doorlevend gewasje voor kleinere waterpartijen. Bloeit van juli tot september met bleeklilla bloemen. Vrij courant te vinden. Er is ook een witte variëteit.Preslia cervina
Wilde rijst groeit in een dicht gewas van stengels en bladeren. De bladeren zijn smal, halfopgericht en met een ruwe rand. Ze worden 1,5 m lang en tot 2,5 cm breed.Close-up wilde rijst
Wilde rijst hoort tot de grassenfamilie en groeit met een dicht gewas in ondiep water van grote en middelgrote vijvers. De plant wordt in vijvers 90 – 110 cm groot en is op zijn mooist in de herfst wanneer de zon de lichte tint van het gewas onder de aandacht brengt.Wilde rijst
In mei-juni bloeit Gele Lis met goudgele bloemen van 5 tot 12 cm doorsnede, gewoonlijk met bruine of violette nerven. Ze bloeien slechts een paar dagen maar er komen voortdurend nieuwe bloemen open.Close-up bloem Gele Lis
Een close-up foto dat de opmerkelijke groeiwijze van Lidsteng (Hippuris vulgaris) beter in beeld brengt. Een mooie verschijning naast de andere waterplanten.Close-up Lidsteng
De bladeren zijn donkergroen, kruisgewijs geplaatst rondachtig, eirond tot elliptisch, kortgesteeld, iets gekarteld en tot 3,5 cm breed en 5 cm lang. Ze zijn glanzend, vrij stevig en sappig.Vlezige blaadjes Beekpunge
Beekpunge bloeit van mei tot oktober. De bloemen staan in okselstandige langgesteelde trossen tot 10 cm lang, met ongeveer 20 à 25 hemelsblauwe bloempjes van 5 tot 8 mm in doorsnede.Hemelsblauwe bloempjes Beekpunge
Waterkers is niet alleen een zeer snelle waterzuiveraar, daarenboven is het eigenlijk ook nog een heel mooi plantje dat bloeit in mei-juni. Zelfs een stuk plant zonder wortels kan zonder meer in het water geplaatst worden en groeit uit tot volwaardige "plant".Bloeiende waterkers
Hier zie je op de voorgrond een “gewone zegge”, de plant achteraan heet “rietgras”. Deze laatste groeit beduidend trager maar is zeker heel mooi om het moeras op te fleuren.Gewone zegge en rietgras
Irissen klaar om in substraat geplant te worden. Merk op welke massa aan wortels de plant wel kan vormen! Irissen worden niet alleen omwille van hun snelle groei in moerasfilters toegepast maar de wortelmassa van irissen zullen de doorstroming van het moerasfilter niet in gevaar brengen.Irissen en het uitstekend wortelgestel
Waterkers kan zo hard gaan “woekeren” dat andere planten verstikt raken. Wat begon als klein bosje groeide op relatief korte tijd uit tot een ongelooflijke plant. Snoeien is de boodschap!Waterkers kan woekeren
Irissen zijn snelle groeiers! Reeds enkele dagen na het snoeien zie je dat er al terug volop leven in zit.. Ze zijn daarom ook uiterst geschikt voor moerasfiltersIrissen groeien snel
Gedoornd Hoornblad (Ceratophyllum demersum) is een goede zuiverende zuurstofplant die van wat harder water houd. Als we in het moerasbedfilter een zone hebben voorzien voor wat dieper water, 50 cm is voldoende ,dan kan deze zuurstofplant hier zijn plaats krijgen.Hoornblad, zuiverende zuurstofplant
Op de ranglijst van meest nuttige planten voor waterzuivering in de gematigde streken staat gele lis in de top drie. Voor onze visvijvers en zwemvijvers kunnen we hem zelfs op de eerste plaats zetten. Gele lis heeft een lange vegetatieve periode, vormt een dicht maar oppervlakkig wortelstel waar de nuttige bacteriën graag op zitten, is gemakkelijk te onderhouden (één keer per jaar in de herfst afsnijden) en vormt geen probleem voor de waterdichting. Het is ook nog een mooie plant en er bestaan enkele interessante cultuurvormen (bontbladige vorm, met witte bloemen, met paarse bloemen). Ervaren bouwers van moerasbedfilters raden aan minstens vijf irisplanten te voorzien per duizend liter vijverwater.Gele lis nr.1 moerasplant
Deze planten drijven los op het water en halen met hun fijne worteltjes zeer veel voedingsstoffen uit het water. Vooral de exotische soorten zoals deze watersla (Pistia stratiotes) is erg populair Drijfplanten breiden zich meestal erg vlug uit in de zomer. Binnen de kortste tijd kunnen ze heel de filterzone inpalmen. Dit is niet echt de bedoeling. Ze zouden maar een vierde van het oppervlak van de filter in beslag mogen nemen. Het probleem is dat ze de zuurstofuitwisseling aan het wateroppervlak belemmeren en teveel licht afschermen voor de andere planten. Schep op geregelde tijdstippen een deel weg. Op de composthoop ermee.Watersla vegetatie
Kalmoes (Acorus calamus) is zeker een van de allerbeste gewassen voor de filter want het verbruik aan fosfaten is erg hoog. Bovendien blijkt deze medicinale plant ook nog stoffen af te scheiden die het vijverwater ontsmetten en de ontwikkeling van ziektekiemen als Salmonella verhinderen. Daarom wordt kalmoes vaak gebruikt in zwemvijvers. Kalmoes wordt bovendien beschouwd als een afrodisiacum.Kalmoes vegetatie
Groot snoekkruid of reuzensnoekkruid is veeleer een monumentale moerasplant met zijn hoogte van 1 à 1,2 m. Groot snoekkruid verdient dan ook een heel mooie plek want u kunt er niet naastkijken.Pontederia cordata subsp
Snoekkruid heeft hemelsblauwe bloemaren in de zomer en herfst. Op deze foto ziet u de nog niet voltooide bloem.Pontederia cordata onvoltooide bloem
Snoekkruid kunnen we gerust op de hoogste trede van de mooiste moerasplanten ladder plaatsen. Snoekkruid is pure schoonheid in zowel zijn groeiwijze, de glanzend groene bladeren en de hemelsblauwe bloemaren die bloeien wanneer vele andere moeras- en oeverplanten zijn uitgebloeid. <br> snoekkruid is een echte aandachtstrekker en zou in geen enkele waterpartij mogen ontbreken.Snoekkruid
Grote boterbloem is een hoge, overblijvende plant die een lengte kan bereiken van 150 cm. De holle, gearticuleerde wortelstok heeft talrijke onderaardse uitlopers. De in een rozet staande lancetvormige, ietwat gezaagde, grondbladeren zijn tot 40 cm lang en spits. De stengelbladeren zijn tot 15 cm lang. De bladeren zijn stug. De stengel is alleen bovenaan vertakt. De gesteelde bloemen zijn tot 4 cm breed en hebben 5 bijna ronde goudgele kroonbladeren. De bloei gebeurt in juni - augustus. Er worden dopvruchten gevormd met een gebogen snavel. Onder water vormt de plant kleine, eivormige tot tongvormige bladeren, die wanneer de plant diep genoeg onder water staat, groen blijven tijdens de winter. Deze bladeren worden tot 20 x 8 cm groot. Ze zijn niet alleen mooi maar ook nuttig: zuurstofproductie, zelfs onder een helder ijsdek. Deze onderwatervorm treft men vooral in najaar en voorjaar aan. Terwijl in de zomer de bovenwatervorm gevormd wordt.Ranunculus lingua
Lobelia is in onze streken goed winterhard en bloeit van juli tot oktober. Het is een langbloeier die meestal tussen 70 cm en 90 cm hoog wordtLobelia siphilitica
Lobelia siphilitica Lobelia siphilitica Alba
Deze cultivar wordt wat groter dan L. siphillitica, namelijk een kleine meter. De bladeren van deze natuurlijke hybride zijn overgoten met purper en de violette bloemen verschijnen laat in de zomer. De top van de bloei situeert zich vaak in oktober. Dit maakt dat deze plant zeer laat in het seizoen zorgt voor een kleurrijke noot langs de waterkant.Lobelia x gerardii Vedrariensis
Wat geconstateerd wordt bij drijvende krabbescheervegetaties, is dat het water eronder een vrij laag gehalte aan zuurstof bevat in de zomer. In de lente stijgt het zuurstofgehalte door fotosynthese onder water, maar eens de planten drijven verandert de situatie. Krabbescheer ademt dan onder water maar geeft de uit de fotosynthese voorkomende zuurstof af aan de lucht. Dit is een strategie van deze plant. Krabbescheer heeft namelijk veel fosfor nodig. Het probleem met fosfor is dat deze onder zuurstofrijke omstandigheden sterk gebonden is en dus niet beschikbaar voor de plant. Een krabbescheerveld creëert daarom zelf zuurstofarm water zodat de fosfor beschikbaar komt. Het gevolg van zo’n zuurstofarme waterlaag is dat de omzetting van organische stoffen in minerale meststoffen niet meer volledig plaatsgrijpt, en dat er een ophoping van ammonium kan plaatsvinden, ammonium dat voor een aantal waterplantensoorten giftig is. Krabbescheer krijgt hierdoor een soort monopolie. Opgelet dus: zorg dat de planten niet heel je waterpartij inpalmen want dan gaat er zuurstofgebrek heersen.Krabbescheer vegetatie
Krabbescheer is een buitengewone waterplant en geeft de vijver een exotisch tintje door zijn rozetten met stekelige bladeren. De plant doet denken aan ananasplanten en is zeker een aanwinst voor de vijver.Stratiotes aloides, Krabbescheer
Het lijkt alsof grote egelskop ontworpen is met passer en liniaal. De stengel vertakt zich perfect en ritmisch. De zijtakjes ervan dragen de bloemen in ronde bolletjes maar… de vermeerderingsdrift van deze vijverplant is legendarisch. De korte wortelstokken verspreiden zich naar alle kanten en weldra worden de andere planten verstikt. Ook Sparganium emersum, kleine egelskop, is een te duchten woekeraar.Sparganium erectum Grote egelskop
Bitterzoet hoort tot de familie van de nachtschaden. Zijn bloemen zien eruit als die van aardappelplanten maar zijn kleiner en paars. De vruchten zijn rode bessen die er appetijtelijk uitzien. Ze zijn echter giftig net als de andere delen van de plant. Bitterzoet is eigenlijk een klimplant die door zijn liaanachtig gewoeker andere vijverplanten kan verstikken.Solanum dulcamara Bitterzoet
Deze plant voelt zich thuis op natte grond en in ondiep water. In de winter blijven de ondergedoken planten groen en zien er dan alleraardigst uit met hun meervoudig geveerde lichtgroene bladeren. Weldra zal men echter een aaneen hangend tapijt plantjes verkrijgen want de vermenigvuldiging met uitlopers gebeurt vliegensvlug, winter en zomer. Verwijderen is erg moeilijk. Ook zijn grotere broer Sium latifolium, grote watereppe, is te mijden. Beide planten vormen in de zomer opgaande stengels met witte bloemschermen.Sium erectum Watereppe
Grote boterbloem is een tot meer dan een meter hoge plant met gele bloemen, twee tot vier centimeter in diameter. Zijn bladeren zijn lancetvormig en oevers daar houdt hij van. Het is vooral opletten geblazen in de herfst. Dan verkleden grote boterbloemen zich. Als kleine plantjes, net onder het wateroppervlak groeiend maar verbonden met onderwaterstengels proberen ze zoveel mogelijk vierkante meters vijver in te palmen. Wanneer men ze in de herfst niet tegenhoudt zal er volgend jaar misschien helemaal geen vrij wateroppervlak meer over zijn. Ook de cultuurvariëteit met grotere bloemen Ranunculus lingua Ranunculus lingua Grote boterbloem
Alleen al voor de naam wordt deze plant gekocht. Men hoopt dat er aardbeien zullen aankomen. Dat is spijtig genoeg niet het geval. Wateraardbei is wel familie van de aardbei en de vruchten lijken erop maar zijn klein en niet eetbaar. De bloei is helemaal niet spectaculair maar… de houtige stengels zijn zeer sterk en taai en zullen met een scherpe snoeischaar moeten doorgeknipt worden. De houtige wortelstok groeit net zo gemakkelijk vlak onder het wateroppervlak als over de natte grond langs de vijver.Potentilla palustris Wateraardbei
Stengels, takken en bloemstelen van deze plant zijn hol en met lucht gevuld. Hij lijkt gebouwd uit lichte dunne kokertjes. Het bloemscherm is wit en neigt naar rood. Ook in de winter blijft de plant groen en groeit dan zelfs. Onder het wateroppervlak kruipt hij met zijn lichte uitlopers overal tussendoor, hij grijpt zijn kansen. Wanneer dan de kervelachtige bladeren uitgespreid worden is het al te laat: hij heeft de vijver veroverd. De cultuurvorm Oenanthe aquatica Oenanthe aquatica Watertorkruid
Wenst u veel gele bloemen gedurende een lange periode en niet alleen in vijver en moeras maar ook in de rest van de tuin plant dan zeker gele maskerbloemen. Ze zijn winterhard en vermenigvuldigen zich snel vegetatief. Een massa witte wortels met daarboven groene, getande blaadjes in een dicht tapijt is het resultaat. Bovendien zaaien ze zich rijkelijk uit.Mimulus luteus Gele maskerbloem
Van de woekerende, moeilijk te verwijderen planten is watermunt zeker een van de meest bekende. Hij wordt in de watertuinen geïntroduceerd om zijn heerlijke geur en men kan er thee van maken. Ook de blauwe lipbloemen zijn charmant. Laat men hem zijn gang gaan dan palmt hij gans de vijver in. Alles wordt aan elkaar geklit in een sterk wortelnet dat weliswaar goed ruikt maar niet meer te ontwarren is.Mentha aquatica Watermunt
Deze vaste plant bloeit mooi geel in de periode van juni tot augustus en weet zich door middel van wortelstokken vlot te vermeerderen. Hij kan zich ook uitzaaien maar over het algemeen zal men daar minder last van hebben dan van de wortels. Wie ooit de roze wortelmassa, die zich in het water vertakt, bekeken heeft weet genoeg. Dit is geen plant voor een klein vijvertje.Lysimachia vulgaris Gewone wederik
Aan waterkanten vinden wij in onze natuur wolfspoot. Soms wordt wolfspoot aangeboden in de vijverhandel. Hij lijkt wel wat op een dovenetel maar zijn blaadjes zijn kleiner en de bloempjes zijn piepklein, slechts drie millimeter in diameter en met paarsrode puntjes. De plant kan tot een kleine meter hoog worden en geeft problemen doordat hij zich echt rijkelijk uitzaait in watertuinen.Lycopus europaeus Wolfspoot
Krijgt ook wel de naam H. ntans mee. Deze uit Midden-Amerika afkomstige waternavel wordt geroemd om zijn zuiverend vermogen. Deze plant vormt blaadjes als parasolletjes die ongeveer 10 cm boven het wateroppervlak worden gehouden op een steeltje. Zelfs zware metalen kan hij uit het water verwijderen en hij wordt daarom graag toegepast in zuiveringsinstallaties. Hij groeit echter snel, zeer snel. In Nederland kwam hij in de vrije natuur terecht en veroorzaakte vooral in de jaren Hydrocotyle ranunculoides. Drijvende waternavel
De inheemse zeggensoorten zijn - op een paar zeldzame uitzonderingen na - allemaal te mijden. Hun sterke wortels zijn nagenoeg onuitroeibaar. Eens aanwezig zullen zij alle andere planten uit de vijver verdringen. Niet introduceren dus en wanneer men er eentje opmerkt tijdig verwijderen tot het kleinste stukje wortel. Opgepast voor de snijdende bladeren. Het dragen van handschoenen is aangewezen.Carex sp. Zeggensoorten
Pinksterbloemen kleuren in de bloeitijd de weilanden lila. Dit is een mooi zicht maar wanneer ze zich uitzaaien in de moerasgedeeltes van de vijver kan dat vlug teveel worden. Ook het broertje van de pinksterbloem, namelijk Cardamine amara, bittere veldkers mag niet onderschat worden en is nog een meer geduchte uitzaaier. Gelukkig hebben deze beide planten slechts zwakke worteltjes zodat ze eigenlijk eenvoudig te verwijderen zijn.Cardamine pratensis Pinksterbloem
Deze plant komt gelukkig niet bewust in de handel, hij wordt niet verkocht, staat niet vermeld in vijverboeken maar… komt zo nu en dan mee als verstekeling, vaak als zaadje. Het is belangrijk dit plantje tijdig te herkennen en te verwijderen want het kent zijn gelijke niet in het ongewenst uitzaaien in moerasgedeeltes en vochtige grond. Het is een van de allerslechtste vijverplanten.Bidens tripartita Driedelig tandzaad
Lieftallig zijn ze, de bloemetjes van waterdrieblad, teder en mooi, zo gefranjeld ongewoon. Zachtgetint heffen ze zich boven het watervlak en maken dit feestelijk in de vroege lente.Waterdrieblad bloem close-up
De bloemknoppen zijn roze. De ongeveer 1,5 cm grote bloemen staan in 20 tot 30 cm lange trossen. De witte bloemkroon met een zweempje rood is opvallend franjeachtig gebaard. Bloei treedt meestal op in meijuni, soms opnieuw in het najaar. De doosvrucht is bol van vorm.Waterdrieblad bloem
Een heel mooie inheemse moerasplant die eigenlijk in geen enkele vijver zou mogen ontbreken. De bloei is prachtig in de vroege lente en de plant groeiet makkelijk in zowel kleine als grote vijvers.<br> De familie MENYANTHACEAE (watergentiaanfami1ie) is een kleine familie van in het water of op natte plaatsen groeiende kruiden. Het geslacht Menyanthes telt slechts één soort, namelijk waterdrieblad. Waterdrieblad is een overblijvende moerasplant met een lange sponzige, horizontale wortelstok. De wortelstok kan tot ongeveer 1,2 meter lang worden. De sappige lang gesteelde bladeren spruiten uit de worteltop en zijn onderverdeeld in drie deelbladeren van 3,5 tot 7 cm.Menyathans trifoliata
Een koekoeksbloem cultivar met witte bloemen.Lychnis flos-cucculi Alba
Een kleinere cultivar van de koekoeksbloemLychnis flos-cucculi Nana
De losse bloeiwijze is vertakt en wordt 30 tot maximaal 80 cm hoog. De purperroze verschijnen van maart tot mei, soms tot juli. De zaden hebben een doorsnede van 1 mm, zijn donker en hebben een korrelig oppervlak. Vaak is er wat herbloei in het najaar.Close-up koekoeksbloem
Koekoeksbloem of met zijn Latijnse benaming Lychnis flos-cucculi. De donkergroene grondstandige bladeren van deze overblijvende plant zijn gesteeld, spatelvormig, spits en vaak gewimperd. De bovenste bladeren zijn lancetvormig-lineair, tot 5 cm lang en 5 mm breed. Ze staan ver uit elkaar en daardoor ziet de ruw behaarde stengel er wat kaal uit. De losse bloeiwijze is vertakt en wordt 30 tot maximaal 80 cm hoog. De purperroze verschijnen van maart tot mei, soms tot juli. De zaden hebben een doorsnede van 1 mm, zijn donker en hebben een korrelig oppervlak. Vaak is er wat herbloei in het najaar.Koekoeksbloem
Crassula helmsii is als moerasplant klein en verbreidt zich kruipend. Bij deze landvorm liggen de kleine stengeltjes eerst plat en richten zich daarna op terwijl zij zich enkele malen vertakken. De vlezige naaldachtige blaadjes (4-lO mm lang en 1-2 mm breed) zijn lijnvormig en staan in paren om en om. Ze zijn kruisgewijze tegenoverstaande en zittend.Landvorm naaldkruid
De ondergedoken vorm (f. submersa) heeft langere, zachtere stengels en blaadjes en kan tot 90 cm lang worden. Onder water zijn de blaadjes tot 15 (18) mm lang maar slechts 0.5 - 1 mm breed. De bovenste blaadjes kunnen op het wateroppervlak gaan drijven. Onbeduidende, heel kleine (3mm) bloemetjes met 4 witte kroonblaadjes en 4 groene kelkblaadjes verschijnen in de zomer aan de stengeltopjes.Ondergedoken naaldkruid
Vijvermandjes zijn er in alle vormen en maten. De keuze van vorm hangt af van uw eigen inzicht en smaak maar de maat wordt bepaald door de groeikracht van de waterplant. Kies altijd voor kwaliteit mandjes die voorzien zijn van een versterkte bovenrand (zoals op deze foto). Vijvermandjes brengen orde in het waterplanten bestand en vergemakkelijken het onderhoud.Gamma vijvermandjes
Heeft bleke roomkleurige bloemen. Echt wit kan met het zeker niet noemen. Wat hoogte en groeikracht betreft is deze cultivar wat bescheidener dan de wildvorm.Iris pseudoacorus Alba
Geeft, zoals zijn naam het zegt roomkleurige bloemen en is wat kleiner en trager groeiend.Iris pseudoacorus Cream Form
Deze gele lis is de meest gewaardeerde en verkochte cultuurvorm en heeft geelgroen gestreepte bladeren in de lente. Dat maakt deze plant een echte blikvanger in het voorjaar. De bladeren zullen vaak vlak voor de bloei groener worden. De bloemen zijn goudgeel, dezelfde kleur als die van de wildvorm. In de zomer worden de bladeren vaak helemaal groen. Deze plant heeft iets minder groeikracht dan de wildvorm maar veel maakt dat niet uit.Iris pseudoacorus Variegata
In de periode mei tot juni krijgt de een meter hoge, vertakte, rechte stengel 4-12 goudgele bloemen, 5-12 cm in doorsnee, gewoonlijk met bruine of violette nerven en een donkergele vlek op de hangende kroonbladeren. Ze bloeien slechts 1 à 2 dagen, ontwikkelen zich met enkele tegelijk en hebben geen geur. <br><br> In bovenaanzicht vormen de bloemen een gelijkbenige driehoek. Tegelijkertijd kan men zien dat de hele bloemstructuur beantwoordt aan de maat van drie: wanneer de drie kroonbladeren uitsteken buigen de drie onderste kelkbladeren naar beneden. Aan de binnenzijde van de bloem bemerken wij drie vruchtbladeren en drie meeldraden die aan elkaar vasthangenBloemen gele lis
Lidsteng is een uitstekende zuurstofplant als je hem tussen de 50 en 80 cm diep plaatst. Hij neemt dan een ondergedoken groeiwijze aan. Als zuurstofplant groeit Lidsteng bij watertemperaturen vanaf 8 à 10 graden wat hem een uitstekende concurrent voor de algen maakt.Lidsteng als zuurstofplant
De bekende dennenboompjes boven de wateroppervlakte zorgen voor een fraai uiterlijk naast andere waterplanten.Lidsteng
De schermachtige, boordevol bruinvioletroze bloemen staande bloeiwijze komt niet vaak voor en trekt daarom de aandachtSchermachtige, opvallende bloei Zwanebloem
De eigenzinnige sierlijkheid van Knikkend nagelkruidBloemknoppen Knikkend nagelkruid
Dit experimenteel model werkt enkel met luchtpompen, op een plaats waar het water middels een waterpomp (die het filter aandrijft) in constante doorstroming wordt gehouden van vijver naar filter. Zo hoef je geen extra energie te verbruiken om een bijkomende pomp aan te sluiten en profiteer je ervan dat er toch steeds nieuw water aangevoerd wordt komende van de vijver (bvb. skimmer/bottom-drain). Het is een co-current type eiwitafschuimer. <ol> <li>Het idee om met een eiwitafschuimer te gaan experimenteren is pas gegroeid nadat de oorspronkelijke filter reeds draaiende was. Daarom heb ik wegens plaatsgebrek de eiwitafschuimer centraal in <strong>de vortex </strong> geplaatst. Ik moest nl. een plaats vinden vóór het biologische compartiment (een skimmer heb ik niet) en die plaats moest dan ook nog voldoende diep zijn, dus dit was dan de beste keuze. </li> <li> De <strong>bodemdrainage </strong> van de vortex. </li> <li> De eigenlijke eiwitafschuimer bestaat uit 2 <strong>PVC buizen </strong> (3&4) die in elkaar staan. Buis 3 is de kleinste van diameter en wordt met hechtingsstaven op zijn plaats in buis 4 gehouden. Onderaan deze buis zijn grote gaten waarlangs het water kan in de afschuimer kan stromen. Buis 3 is maar beperkt in lengte. </li> <li> Buis 4 is veel langer en is de <strong>schuimkolom </strong>. </li> <li> Bovenaan is buis 4 met een <strong>deksel </strong> (dat perfect erin past) waterdicht gemaakt. Met wat siliconen erbij (langs de binnenzijde waar het deksel en de buis elkaar finaal raken) heb ik gegarandeerd geen lekkage. Er bestaan kopstukken die geleidelijk naar boven toe versmallen, die voldoen waarschijnlijk nog beter. </li> <li> In het deksel heb ik een groot gat geboord waar een <strong>kleinere PVC buis </strong> in gelijmd is, welke verder bovenaan met siliconen ook waterdicht is gemaakt. Onderaan moet je er voor zorgen dat het onderste van de buis NIET lager komt dan het deksel, want anders creër je zo een luchtkamer die onregelmatige stromingen met zich mee brengt in de overloop-buis. <br> Op deze buis kan een aansluitstuk geplaatst worden zodat we de lengte kunnen regelen. <br> Het waterniveau staat tot net in dit buisje <em>(blauw op de figuur stelt water voor) </em>! <br> Best plaats je een (glazen) bokaal over het buisje zodat openbarstende belletjes niet overal in het rond terechtkomen maar netjes van hier uit in de beker kunnen druppelen. </li> <li><strong> De schuimbeker. </strong> Bij mij is dit een 5 liter emmer, die onderaan perfect rond de PVC buis past en aldaar afgedicht is met siliconen zodat er geen water uit de vortex in kan lekken. Halfweg is ze ook nog eens bevestigd met een hechtingsstaaf voor verdere stabilisatie. </li> <li><strong> De hechtingsstaven. </strong> Dit zijn aluminium-staven die perfect in gaatjes in de buizen/emmer passen zodat daar geen water kan door lekken. Thv. de emmer zijn ze nog eens extra met siliconen waterdicht gemaakt. Ze zijn de fundering van het systeem en worden best in materiaal gekozen dat niet roest of schadelijke stoffen afgeeft aan het water (geen koper of lood bvb !). </li> <li> Dit zijn <strong>de luchtstenen </strong> waar uiteraard lucht door gepompt wordt zodat we een naar boven gerichte water/lucht-stroom opwekken. Zo ontstaat er bovenaan schuim waaraan vuildeeltjes gehecht zijn. </li> <li> Via siliconen <strong>(lucht)slangen </strong> wordt lucht afkomstig van de luchtpomp (ik gebruik een pomp die 400 l/h geeft) naar de luchtstenen gevoerd. Dit mogen uiteraard ook PVC slangen zijn maar silicone heeft het voordeel dat ze soepel blijven na verloop van tijd. </li> <li> Opdat al het water dat door de pomp aangevoerd is, ook de eiwitafschuimer zou passeren, is hier de verbinding met de verdere filter voorzien. Dit is dan een flexibele PVC buis die als <strong>overloop naar de tweede filterkamer </strong> fungeert. </li> </ol> <p><em>Opmerkingen:</em></p> <p>Dit is een experimenteel model, en dus gebouwd om ervaring met het toestel op te doen. Nu zou ik het anders aanpakken : een aparte plaatsing vlak voor het biologische compartiment, langere schuimkolom en geen horizontaal deksel bovenaan maar een schuin oplopend. </p>Groenblijvende rozetten Waterviolier
Zwanebloem bloeit in juni, juli en augustus soms zelfs tot in september. De tot honderd vijftig cm hoge bloeiwijze is schermachtig met twintig tot dertig, ja soms wel tot vijftig bloemen. De bruinvioletroze bloemkleur komt weinig voor in het plantenrijk.Close-up bloem Zwanebloem
In mei en juni komen de bloemen boven water. De bladloze bloeistengel is tot 40 cm hoog en draagt 6 (tot 11) kransen bleeklila kort gesteelde bloemen met een gele keel.Bloem Waterviolier
De bladstelen van de Kaapse waterlelie zijn lang en kunnen, al naar gelang de waterdiepte tot 150 cm lang worden. De glimmende, gaafgerande bladeren zijn tot 23 cm lang en 3 tot 7 cm breed. De bladkleur is frisgroen met donkere, bruine vlekkenOvaal blad Kaapse Waterlelie
De witte, naar vanille ruikende bloemen van de Kaapse waterlelie fleuren de vijver op tijdens de donkere winterperiodeWelriekende bloem Kaapse waterlelie
Geeft eerder zachtgoudgele bloemen, gehouden in bruine bloemkelken.Geum rivale Lionel Cox
Draagt koperkleurig romig roze-oranje bloemen met gele meeldraden die er juist uitpiepen.Geum rivale Leonard
Heeft witte bloemen en is misschien de minst interessante van de Geum variëteiten.Geum rivale Alba